Επειδή επανάληψη μήτηρ μαθήσεως:

(1) Να προσέχεις πού βάζεις την υπογραφή σου και το πουλί σου

(2) Πρώτα μετράς το παλούκι και μετά το βάζεις στον κώλο σου

Ο Χρήστος Σύρπος, όπως ήταν το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε το 1924 στην Κωνσταντινούπολη. Ήρθε οικογενειακώς στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στη Δράμα, όπου δούλεψε αρχικά ως υδραυλικός. Στο τραγούδι μπήκε με την προτροπή και τη βοήθεια του ρεμπέτη Κώστα Καπλάνη.

Στο διάστημα 1950 – 1967 τραγουδούσε «σεκόντο» (δεύτερη φωνή) και έπαιζε κιθάρα και μπαγλαμαδάκι δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα του λαϊκού τραγουδιού (Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια κ.ά.), τόσο στη δισκογραφία, όσο και στο πάλκο. Από το 1967 ξεκίνησε σόλο καριέρα με μεγάλη επιτυχία. Ήταν το πρώτο όνομα στα μαγαζιά της παραλίας («Δειλινά» κλπ) και διασκέδαζε τους θαμώνες τους μέχρι πρωίας. Είχε τη συνήθεια να τραγουδάει ξαπλωμένος ανάσκελα στην «πίστα», ενώ τον σκέπαζαν οι σωροί από τα σπασμένα πιάτα.

Η πρώτη μεγάλη επιτυχία του ήρθε στα μέσα του 1960 με το τραγούδι των Ζαφειρίου/Γαβαλά «Να χαρείς τα μάτια σου καλέ». Στη συνέχεια, με τη χαρακτηριστική «κοφτή» ερμηνεία του θα αναβιώσει το «Έμαθα πως είσαι μάγκας», «Η γάτα» και θα συνεχίσει δυναμικά με το «Πουλί», «Στις ταβέρνες τριγυρνάς» και «Παίζουν τα μπαγλαμαδάκια».

Μετά τη Μεταπολίτευση περιέπεσε σε αφάνεια, καθώς τα μουσικά γούστα είχαν αλλάξει. Κυρίαρχη θέση είχαν τώρα το πολιτικό τραγούδι και το ελαφρολαϊκό. Ο Χριστάκης ξεχασμένος τραγουδούσε για τα προς το ζην σε λαϊκό κέντρο της Καβάλας, όταν τον βρήκε το πρώτο εγκεφαλικό. Άφησε την τελευταία του πνοή την 1η Ιουνίου 1981 στο ΙΚΑ Θεσσαλονίκης. Η κηδεία του έγινε στην Καβάλα, με τη συνδρομή φίλων και θαυμαστών του.

Εξώδικο Ψωμιάδη στον «αγαπούλα» !

Η διαφήμιση γνωστής εταιρείας κινητής τηλεφωνίας, με τον “αγαπούλα” και την “κουκούλα”, έχει γίνει η αγαπημένη χιλιάδων τηλεθεατών και μάλιστα έχει γίνει σλόγκαν! Ίσως ο μόνος άνθρωπος που δεν έχει γελάσει με τον τηλεοπτικό «πρόεδρο» είναι ο Μάκης Ψωμιάδης, ο οποίος μάλιστα διαμαρτυρήθηκε με σχετικό εξώδικο, επειδή–όπως υποστηρίζει – τον φωτογραφίζει!

«Με παρουσιάζει ως ένοχο εγκληματικών πράξεων, που αναζητεί «παραθυράκια» για να γλιτώσει. Με παρουσιάζει πίσω από τα κάγκελα της φυλακής να παραδέχομαι εμμέσως πλην σαφώς την ενοχή μου και να ανταλλάσσω μηνύματα δια αγγελιαφόρου με τον συνήγορό μου, αναζητώντας τρόπους να αποφύγω την ποινική καταδίκη μου, δίνοντας εντολή στον συνήγορο μου να βρει «παραθυράκι» στο νόμο», αναφέρει μεταξύ άλλων στο εξώδικό του ο Μάκης Ψωμιάδης.

Με αυτό, ο κατηγορούμενος για την εμπλοκή του στην υπόθεση με τα στημένα παιχνίδια, δηλώνει ότι επιφυλάσσεται στο μέλλον να διεκδικήσει αποζημίωση για «ηθική βλάβη» και παράλληλα ζητά από την εταιρεία να σταματήσει άμεσα η προβολή της διαφήμισης.

Από: http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=115805&catID=7

via atheistmedia

via ComedyLab

Στο City του Λονδίνου, εκεί που ξεκίνησε να εκτυλίσσεται η σύγχρονη ελληνική τραγωδία, όταν ένας αναλυτής πρότεινε στις αρχές του 2009 την υποβάθμιση κατά ένα επίπεδο της ελληνικής οικονομίας. Μέχρι τότε πολιτικοί και τραπεζίτες ένοιωθαν ασφαλείς στην θαλπωρή των τριων ΑΑΑ της ευρωζώνης.

Σήμερα η συζήτηση για την επίλυση του ελληνικού χρέους έχει ξεπεράσει πλέον τα ταμπού, που την χαρακτήρισαν για μεγάλο διάστημα τους προηγούμενους μήνες και έχει επεκταθεί σε όρους που μέχρι πρότινος θεωρούνταν “απαγορευμένες λέξεις”: Κούρεμα, χρεωκοπία, δραχμή.

Την ίδια στιγμή αποδεικνύεται ότι η κρίση χρέους της Ελλάδας έχει πολύ βαθύτερα αίτια από την “τεμπελιά” των Ελλήνων, όπως προσπάθησαν κάποιοι να πείσουν τους υπόλοιπους Ευρωπαίους πολίτες και κυρίως οφείλεται σε δυσλειτουργίες του όλου συστήματος αλλά και στην τεράστια αλληλεξάρτηση κρατών και τραπεζών, που συνεχίζει να προκαλεί πονοκεφάλους στις κυβερνήσεις.

Γιατί λοιπόν μιλάμε ανοικτά σήμερα για εκείνα που φοβόμασταν να ξεστομίσουμε χθες; Μπορεί να υπάρξει λύση στο ελληνικό πρόβλημα χωρίς να αλλάξει η μέχρι σήμερα λογική του συστήματος; Υπάρχει οδός διαφυγής από τα μονοπάτια της νεοφιλελεύθερης ορθοδοξίας και την υποταγή στις λογικές, που μας οδήγησαν ως εδώ;

Αυτά τα ερωτήματα θέτουν οι “27″ σε οικονομολόγους, τραπεζίτες και αναλυτές αλλά και σε γνωστούς Ευρωπαίους πολιτικούς προσπαθώντας να φωτίσουν πλευρές της κρίσης που κάποιοι σκόπιμα φρόντιζαν να κρατούν αθέατες…

Όταν απεργούν οι σκουπιδιάρηδες, φωνάζουν τους φαντάρους.

Και οι πουτάνες να απεργήσουν, πάλι τους φαντάρους θα φωνάξουν.

Στη χώρα μας επί δεκαετίες τώρα βιώνουμε την απροθυμία της Κεντρικής Διοίκησης, αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας να δώσουν λύσεις σε καίρια ζητήματα, όπως αυτό της διαχείρισης των αστικών και των δημοτικών στερεών απορριμμάτων (ΑΣΑ / ΔΣΑ).

Σήμερα όμως καλούμαστε να πάρουμε θέση για το ζήτημα. Είναι υποχρέωσή μας να αναζητήσουμε την καλύτερη λύση και να προχωρήσουμε το ταχύτερο στην και πιο αποτελεσματική υλοποίησή της.

Η παρούσα κατάσταση

Παρά το γεγονός ότι διεθνώς τέτοια ζητήματα διευθετούνται απρόσκοπτα με λύσεις βιομηχανικού χαρακτήρα (καύση, μηχανικός διαχωρισμός κτλ.) με αξιοποίηση της ανακύκλωσης και με τη λογική μιας βιομηχανικής παραγωγής μηδενικών αποβλήτων (zero residual industrial production), στη χώρα μας δεν έχουμε ακόμη καταφέρει καν να συζητήσουμε ψύχραιμα το ζήτημα αυτό, πόσο δε μάλλον να το αντιμετωπίσουμε ξέχωρα από λαϊκισμούς, επιθετικές ρητορικές και μικροπολιτική εκμετάλλευση… Η κατάσταση, που βιώνουμε σήμερα πολύ συχνά με τις απεργίες των εργαζομένων στον τομέα της καθαριότητας, την έκρυθμη κατάσταση στην Κερατέα και πρόσφατα στο Γραμματικό, οι περιβαλλοντικοί φόβοι, όπως και οι φόβοι για τη δημόσια υγεία αναφορικά με την ταφή και πολύ περισσότερο την καύση των απορριμμάτων, οδηγούν τις τοπικές Κοινωνίες στο συντηρητισμό, τις Δημοτικές Αρχές στο στρουθοκαμηλισμό, την Πολιτική Ηγεσία σε ομηρία. Έτσι, το πρόβλημα παραμένει σε εκκρεμμότητα.

Η ανοχή, η διαπλοκή, η ακινησία

Σε όλα αυτά αν συνυπολογίσουμε και την δράση εμπλεκόμενων μερών, που κερδίζουν εκατομμύρια ευρώ από τον σημερινό δαιδαλώδη και μη αποτελεσματικό τρόπο διαχείρισης απορριμμάτων, αντιλαμβανόμαστε το λόγο της ακινησίας, στην οποία έχουμε περιπέσει τις τελευταίες δεκαετίες.

Η κοινωνική ευθύνη

Η Πολιτεία, η Περιφέρεια και οι Δημοτικές Αρχές, αλλά και η Κοινωνία ολόκληρη έχουν ευθύνη για τη λύση του γόρδιου δεσμού στον τομέα των απορριμμάτων.

Αναζήτηση λύσης – δραστηριοποίηση

Δεν έχουμε πλέον λόγο να αναζητούμε ευθύνες μόνο στο παρελθόν. Οφείλουμε να δράσουμε. Φυγή προς τα εμπρός είναι το σύνθημα. Η λύση στο πρόβλημα δίνεται μέσα από την επιστήμη και τις καλές πρακτικές άλλων προηγμένων κοινωνιών.

Τί κοινωνία επιθυμούμε;

Αν θέλουμε να μιλάμε για καθαρό περιβάλλον, υγεία, ευεξία και ποιότητα ζωής οφείλουμε να πάρουμε υπεύθυνη θέση. Η ορθή, συνετή, αποτελεσματική διαχείριση των απορριμμάτων μας είναι ζήτημα πολιτισμού!

Η λύση της καύσης

Μία λύση για το πρόβλημα της διαχείρισης των ΑΣΑ/ΔΣΑ είναι αυτή της καύσης και της ενεργειακής αξιοποίησης των απορριμμάτων χωρίς τον κίνδυνο των διοξινών ή άλλων αέριων, υγρών ή στερεών ρύπων*. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 15, που δεν αξιοποιεί την καύση προς παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας παρότι θεωρείται και από την Ε.Ε. «πράσινη», φιλική προς το περιβάλλον ενέργεια. Η Ε.Ε. έχει θέσει το 2020 ως την καταληκτική ημερομηνία για τη χρήση υγειονομικής ταφής (ούτε καν λόγος για την ανεξέλεγκτη ταφή…). Προσεχώς, μάλιστα, ολοκληρώνεται το σχέδιο διαχείρισης απορριμμάτων από την Κυβέρνηση (εισηγήτρια κα. Τζάκρη). Η καύση από ό,τι αφήνεται να διαρεύσει και από ό,τι συζητείται δεν προβλέπεται. Είναι δυνατόν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο να αγνοεί και να αποκλείει τεχνολογίες, που αποδεδειγμένα είναι επιτυχημένες, εφαρμόζονται και δίνουν αποτελεσματικές λύσεις σε ένα καυτό πρόβλημα; Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ο χώρος της Αττικής και μόνον μέσα στην επόμενη δεκαετία θα βρεθεί στην ανάγκη για τη διαχείριση 35-40 εκ. τόνων ΑΣΑ. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι υπάρχει άμεση ανάγκη για 7-8 ΧΥΤΑ (χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων) με επιφάνεια 500.000 m2. Ας σημειωθεί, ωστόσο, ότι εδώ ακόμα και οι εγκεκριμένοι ΧΥΤΑ του Γραμματικού και της Κερατέας δεν έχουν καν τεθεί σε λειτουργία. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το περιβάλλον θα εξακολουθήσει να επιβαρύνεται, όπως και η Δημόσια Υγεία από τη δράση ανεξέλεγκτων χωματερών, που αποτελούν προσβολή στον πολιτισμό και τη χώρα μας. Η δημιουργία μονάδων καύσης απορριμμάτων προς παραγωγή ενέργειας (WTE: Waste to Energy – ΑΣΕ: Απορρίμματα σε Ενέργεια) θα συμβάλει καθοριστικά στην ανάπτυξη, αφού θα προκαλέσει το επενδυτικό ενδιαφέρον μέσα και έξω από τη χώρα και θα δημιουργήσει νέες μόνιμες θέσεις εργασίας. Το ξεκίνημα μπορεί να γίνει στην Αττική και στη συνέχεια να ακολουθήσουν τα μεγάλα αστικά κέντρα της Θεσσαλονίκης, της Πάτρας, του Βόλου αλλά και των νησιωτικών περιοχών της χώρας. Είναι δυνατό να ενταχθούν τέτοια επιχειρηματικά σχέδια στο Νόμο του «Fast Track». Με τον τρόπο αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί ένα εκρηκτικό κοινωνικό πρόβλημα, αλλά και να επανατροφοδοτηθεί η ανάπτυξη. Η χώρα μας έχει σπουδαίους μηχανικούς και επιστήμονες, που μπορούν να συμβάλουν αποτελεσματικά στην προσπάθεια αυτή. Αντίστοιχα, πληθώρα ελληνικών τεχνικών επιχειρήσεων υψηλού κύρους μπορούν να αναλάβουν το έργο της ανοικοδόμησης. Μπορεί να μην είμαστε βιομηχανική χώρα, αλλά η βιομηχανία δεν λείπει από τη δραστηριότητά μας. Την τελευταία 35ετία ο κλάδος των Μηχανικών συνέβαλε καθοριστικά στην αύξηση του ΑΕΠ μέσω της ανάπτυξης της ΔΕΗ, της βαριάς Βιομηχανίας, της Βιοτεχνίας και των παραγωγικών δομών. Σημαντικοί σταθμοί υπήρξαν ο καθολικός εξηλεκτρισμός της χώρας, η ανάπτυξη και ο εκσυγχρονισμός παραγωγικών δομών, η εκβιομηχάνιση και η ανοικοδόμηση της Ελλάδας. Με τον ίδιο τρόπο η βιομηχανική αντιμετώπιση στην επίλυση του προβλήματος διαχείρισης των απορριμμάτων μπορεί να δώσει ώθηση στην ανάπτυξη της Ελλάδας τις δύσκολες αυτές ώρες για τη χώρα και το λαό.

* Papamantellos, D.C.; Papandreou, N. A. ; Papaefthymiou, S. A.; Tzevelekou, Th: Proposal for recycling and energy usage of municipal wastes in Greece, ISWA/APESB 2009 World Congress,12-15 October 2009, Lisbon, Portugal / INVITED PAPER