«Ήταν πραγματικά μαρτύριο, περπατούσαμε μέσα στο σκοτάδι, ενώ έξω φώναζαν διάφορα συνθήματα για τους πολιτικούς και για τη Βουλή μαθητές και την τάξη μας. Δεν ξέραμε που πηγαίναμε. Οι φακοί μας άνοιγαν τον δρόμο. Στραμπούληξα το πόδι μου. Οι  συνάδελφοί μου βουλευτές συμμαθητές μου, όπως οι ΚΚ. Κουράκης και Γερανίδης και Αθ. Παπαγεωργίου μου έδιναν κουράγιο, μου έλεγαν » πες ότι κάνουμε ένα ρομαντικό νυκτερινό περίπατο στους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου. Βγήκαμε, μετά από ένα τέταρτο στην έξοδο, μπροστά από το Μέγαρο Μαξίμου. Δεν ήξερα τι να κάνω. Σταμάτησα ένα ταξί και με πήγε στο Μετρό. Ο άντρας μπαμπάς  μου στο μεταξύ γνώριζε ότι βρισκόμουν στη Βουλή στο σχολείο, έβλεπε τις εικόνες από την τηλεόραση και δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί μου. Ήταν μια νύχτα που θα τη θυμάμαι, πάντα».

Μαρία Θεοχάρη, Βουλευτής ΠΑΣΟΚ, Απόφοιτος Νομικής Τελειόφυτος Α’ Δημοτικού

από εδώ.

Advertisements

One response to “

  1. O εαυτός ενός άλλου 2 Ιουνίου, 2011 στο 4:05 μμ

    το πως νοιώθουν μαθητές, συνταξιούχοι και λοιποί διαδηλωτές όταν κατά την άσκηση του δικαιώματος της διαδήλωσης τους επιτίθενται τα αγανακτισμένα σοσιαλιστικά Μ.Α.Τ. δεν το γνωρίζει η παραπάνω μαθήτρια.
    Καλό θα ήταν να εξηγήσει και στους υπόλοιπους μαθητές της ανώτερης σχολής ανευθυνότητας και όχι μόνο, το ότι όλοι αυτοί που νοιώσαμε την βία του όχλου των αγανακτισμένων Μ.Α.Τ. θα το θυμόμαστε για πάντα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: